واجدِ شرایط (۱۹۷۱) – کارگردان: خورخه سدرن

El Habilitado (1971) – Jorge Cedron

el-habilitado-1971پنج کارگر در انبار و زیرزمینِ شرکت تولیدِ پوشاک همکارند اما به خاطرِ برتری‌های ناچیزی که بر یکدیگر دارند از آزار و اذیتِ همدیگر کوتاهی نمیکنند. تصاویرِ فیلم خام اند؛ واقعیت روتوش نشده؛ و فیلم واقعیت را در نهایتِ برهنگی به تماشاگر نشان میدهد. فیلم به تصویر کشیدنِ امور پیشِ پا افتاده ای است که در پیرامون مان، زندگی‌ ما و جامعه انسانی‌ را در خود فرو برده و آنرا پوشانده است اگرچه کمتر چشمی توانا به دیدنِ و درکِ آنهاست. بدونِ شک فیلم «واجدِ شرایط» به کارگردانی «خورخه سدرن» پر از صحنه‌های گروتسک است که گاه از زیبایی تنه به شعر میزنند.

Advertisements

در جستجوی بوسه نیمه‌شب (۲۰۰۷) – کارگردان: آلکس هولدریج

In Search of a Midnight Kiss (2007) – Alex Holdridge

ویلسونِ بیست و نه ساله درب و داغان به شهرِ فرشتگان (لوس آنجلس) رسیده اما اوضاع آنطور که انتظار داشته برایش پیش نرفته است. ویلسون افسرده و ناامید میل ندارد شبِ آخرِ سال را به تنهایی‌ بگذراند پس به تشویقِ هم خانه ای خود آگهی‌ آنلاین منتشر می‌کند.

شکلات (۱۹۸۸) – کارگردان: کلر دنی

Chocolat (1988) – Claire Denis

فرانس (France)، دختری فرانسوی که «نه گذشته داشته و نه آینده ای» دارد، در حین سفر به کامرون کودکی اش را به یاد میاورد.

کالبد شکافیِ یک ازدواج: روز‌هایم با فرانسوا (۱۹۶۳) – کارگردان: آندره کایات

Françoise ou La Vie Conjugale (1963) – Andre Cayatte

Jean-Marc ou La Vie Conjugale (1963) – Andre Cayatte

سرگذشتِ زوجی از ابتدایِ آشنایی تا لحظه جدایی. آندره کایات در سالِ ۱۹۶۳ به تجربه شجاعانه ای دست زد و دو فیلم ساخت: «کالبد شکافیِ یک ازدواج: روز‌هایم با فرانسوا» و «کالبد شکافیِ یک ازدواج: روز‌هایم با ژان-مارک». هر دو فیلم داستانِ مشترکی دارند اما از دو زاویهٔ متفاوت روایت میشوند. عمده شهرتِ آندره کایات (۱۹۸۹ ~ ۱۹۰۹) برای ساختنِ فیلم‌هایی‌ با موضوعاتِ «عدالت، جنایی، و مسئولیت اجتماعی» است.

مرثیهٔ پر هیاهو (۱۹۸۸) – کارگردان: یوشیهیکو ماتسویی

Tsuitô no Zawameki (1988) – Yoshihiko Matsui

tsuito-no-zawameki-1988-yoshihiko-matsuiحاشیه نشینان شهر اوساکا هرکس تعریفی مخصوص به خود از عشق دارد. جدایی و انزوای اجتماعی این حاشیه نشینان آنها را بسوی انواع و اقسامِ انحرافاتِ جنسی‌ و ناهنجاریهای اجتماعی رانده است: تجاوز، دزدی، آدمخواری، خشونت و غیره. ماکوتو (Makoto) قاتل زنجیره ای است که پرندگان و زنان را میکشد و در یکی‌ از همین حومه‌های به خود رها کرده شده شهر اوساکا بی‌ هدف و سرگردان است. ساختنِ فیلمِ «مرثیهٔ پر هیاهو» را غیرممکن می‌‌دانستند، شووجی ترایاما اعتقاد داشت «اگر هم ساخته شود فیلمی غوغایی و مناقشه برانگیز خواهد بود». ساختنِ فیلم پنج سال به درازا کشید و پس از اولین نمایش طوفانی از اعتراض و مخالفت را به همراه آورد؛ یوشیهیکو ماتسویی تا دو دهه بعد فیلمِ دیگری نساخت. اگرچه قرار بود فیلمِ «مرثیهٔ پر هیاهو» در فستیوال‌های فیلم خیلی‌ کشورها به نمایش درآید اما متأسفانه همگی‌ آنرا ممنوع کردند. ده سال بعد در سال ۱۹۹۸ فیلم در آلمان، دانمارک‌، و نروژ به روی پرده نمایش رفت. در سال ۲۰۰۷ نسخه دیجیتالی بازسازی شده فیلم در سراسر ژاپن به نمایش گذاشته شد و برای بار دوم در کشور آلمان، و سپس در هنگ کنگ و استرالیا اکرانِ عمومی شد. یوشیهیکو ماتسویی متولد سال ۱۹۵۶ است و چهار فیلم را کارگردانی کرده است.